خواب

آدميان شب را به سه گونه مي گذرانند:

گروهي به بطالت....

گروهي به حماقت.....

گروهي به حلاوت........

حساب گروه اول و دوم با کرام الکاتبين است چرا که نه تنها شب بلکه همه عمر را بيهوده صرف کردند و هيچ حاصل نکردند.

و اما گروه سوم:

اينان قدسياني هستند که به عمق و ژرفاي فلسفه شب پي برده و فارغ از تمام دغدغه ها و دل مشغوليهاي روزانه در سکوت و خلوت اين موهبت الهي و در آن هزار توي تاريک آرام و بي صدا از کنار بستر غافلان هميشه خفته گام بر مي دارند و به ملکوت خدا رهسپار مي گردند.....

و سپيده دمان سر خوش از دلداده گي ها و دل برده گيها از عرش خداوندي بر عالم خاکي فرود مي آيند.

تا بدي نباشد هيچ خوبي تحقق پيدا نمي کند

تا بدي نباشد هيچ خوبي تحقق پيدا نمي کند
تا بي مهري پيدا نشود منزلت عشق مشهود نيست
مثل دنياي ما که باوجود کافرانش شکوه ايمان مومن
تثبيت ميشود وتجلي مي يابد
وتا شکست و باختي نباشد پيروزي وبردي پديدا ر
نمي شود
شکست مثل آينه اي است که نقصان وکاستي هاي مارا
و بزرگي مي گفت
شکست هايم بهترين دوستم درزندگي بوده است
چون مرا به بالا ترين قلل موفقيت رسانيده اند
و ياد گرفتم که بزرگترين دشمنم خستگي
ونا اميدي است


با آانکه خداوند کريم است ورحيم
گندم ندهد بار چو جو مي کاريم

  RSS